ComMedia

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Με αφορμή την Κρήτη: Απο το place branding στην ταξιδιωτική δημοσιογραφία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Οι εντελώς ιδιαίτερες πλευρές της Κρήτης, ως τόπου, ως τρόπου ζωής, ως ταξιδιωτικού προορισμού, βρίσκονται στον  πυρήνα του βιβλίου που επιμελήθηκε η Σοφία Ιορδανίδου και εξέδωσε το Advanced Media Institute και οι Μεταμεσονύκτιες Εκδόσεις. Βασισμένο στις εργασίες του #CreteRetreat2015, αλλά και συγκεντρώνοντας τη δουλειά 14 ερευνητών και επαγγελματιών του πεδίου, επιχειρεί να αναλύσει τι είναι το place branding και το travel journalism.

Η εικόνα κάθε τόπου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα περιουσιακά του στοιχεία. Η διαφύλαξη και η καλλιέργεια αυτής της εικόνας αποτελεί ή οφείλει να αποτελέσει κεντρικό πρόταγμα για κάθε κοινωνία.

Οι εικόνες των κρατών είναι αναπαραστάσεις συλλογικών υποκειμένων. Όμως η διεθνοποίηση της οικονομίας και η ενοποίηση της Ευρώπης, καθώς και οι δυναμικές της παγκοσμιοποίησης έχουν δημιουργήσει νέα δεδομένα για τις περιφέρειες και τις πόλεις, οι οποίες ανταγωνίζονται για την προσέλκυση κεφαλαίων και την ανάπτυξη νέων δραστηριοτήτων υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Συνδυάζοντας την ανάλυση με την επίσκεψη ενός τόσο ιδιαίτερου τόπου, το ταξίδι που προτείνει το βιβλίο αυτό αποτελεί μια ξενάγηση στη λογική του place branding και στην ταξιδιωτική δημοσιογραφία - με αφορμή την περίπτωση της Κρήτης.

Το βιβλίο μετρά 329 σελίδες και κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία Ιανός, Πολιτεία και Πρωτοπορία, καθώς και μέσω των διανομέων Χρηστάκη και Σίμο.            

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Πολιτισμός και επικοινωνία

της Έλλης Μέξη


Είναι σαφές ότι ο πολιτισμός και η ιστορία είναι συνώνυμα με την Ελλάδα. Μέσα από τα πολιτιστικά στοιχεία κάθε λαού πηγάζει η επικοινωνία και συγκεκριμένα η πολιτιστική επικοινωνία. Και τι εννοούμε με τον όρο πολιτιστική επικοινωνία; Πολιτιστική επικοινωνία είναι η κατανόηση, η ερμηνεία και η ανάγνωση πολιτιστικών στοιχείων. Και πώς η πολιτιστική επικοινωνία μπορεί να συνδεθεί με τη δημοσιογραφία; Πολιτιστική επικοινωνία είναι οι διαφορετικές μορφές δημοσιογραφίας, καθώς κάθε είδηση ενέχει στοιχεία ταυτότητας και πολιτιστικής έκφρασης.

Αναλυτικότερα, όπως είπε και ο Αριστοτέλης ο άνθρωπος αποτελεί φύσει κοινωνικό ον. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει και μετά από 2.500 χρόνια. Ο άνθρωπος θέλει, έχει ανάγκη να ανήκει σ’ ένα σύνολο και μαζί μ’ αυτό να γνωρίζει και την ιστορία του. Ειδικά ο Έλληνας πολίτης, που βρίσκεται στο κέντρο της κουλτούρας και της τέχνης αντλώντας πηγές από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Φυσικά, δεν συμβάλλει μονάχα η ελληνική κουλτούρα στη διαμόρφωση της έννοιας του πολιτισμού. 

Πηγές τέχνης μπορούν να βρεθούν σε ολόκληρο τον πλανήτη με την ανάμιξη της κάθε κουλτούρας ως πολιτιστικό και πολιτισμικό στοιχείο. Τι γίνεται όμως όταν ο πολιτισμός χάνει την πραγματική του θέση μέσα στη σύγχρονη κοινωνία; Ο άνθρωπος πρώτα θα καλύψει τις βιοτικές του ανάγκες και έπειτα θα επισκεφθεί ένα μουσείο.

Τελικά πόσο σημαντικός μπορεί να θεωρηθεί ο πολιτισμός σε μια χώρα η οποία βιώνει οικονομικές δυσκολίες; Μήπως θεωρείται υπερεκτιμημένο αγαθό; Φυσικά ο πολιτισμός δεν διαθέτει τιμή, ούτε μπορεί να συγκριθεί με προϊόντα. Η πολιτισμική κουλτούρα ενισχύει τη νοοτροπία του ανθρώπου για τη χώρα του, τον κόσμο, την κουλτούρα και τα εθιμοτυπικά στοιχεία άλλων λαών. Είναι γνωστό ότι τα πολιτιστικά αγαθά δεν περιορίζονται από εθνικά σύνορα, αλλά ξεπερνούν τα όρια των εθνικών οικονομιών, αποκτώντας έτσι διεθνή χαρακτήρα και καθιερώνοντας την ιδέα της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς.

Ο πολιτισμός σκοπό έχει να μοιράζει κοινά στοιχεία, πεποιθήσεις, ιδέες αναγάγοντας τους κοινωνικο-πολιτισμικούς τομείς σε σημείο κοινής επαφής πολιτισμών, σε ενιαίο κώδικα επικοινωνίας. Η τέχνη προσφέρει έναν δίαυλο επικοινωνίας, μια κοινή γλώσσα για όλους τους ανθρώπους η οποία υπογραμμίζει το γεγονός ότι οι ομοιότητες και τα κοινά χαρακτηριστικά είναι πιο σημαντικά από τις διαφορές ανάμεσα στους πολιτισμούς .Η προσφορά του πολιτισμού είναι πολλαπλή σε επίπεδο τόσο ατομικό όσο και συλλογικό, δίνοντας το έναυσμα για έκφραση και συνεισφέροντας στο κοινό καλό με την ανάπτυξη της πολιτισμικής ταυτότητας κάθε πολίτη σε συνδυασμό με το χτίσιμο της εικόνας του κάθε έθνους.

Τα μουσεία βρέθηκαν στο επίκεντρο των πολιτιστικών καινοτομιών, με αποτέλεσμα την ενίσχυση της πολιτιστικής επικοινωνίας. Η τεχνολογία έδωσε νέες δυνατότητες πρόσβασης, ενισχύοντας την εκπαιδευτική διαδικασία, και προσεγγίζοντας παράλληλα νέες κατηγορίες κοινού. 

Τελικά η συμβολή της ψηφιακής επικοινωνίας  μπορεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο στην καλλιέργεια της ιδέας της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Η βάση αυτής της προσπάθειας μπορεί να στηριχτεί στην ανθρώπινη επικοινωνία η οποία αποτελεί το έναυσμα για έμπνευση, συνεργασία και δημιουργικότητα. Η δυναμική των νέων ψηφιακών τεχνολογιών προσφέρουν τη δυνατότητα  ερμηνείας του πολιτισμού  στον 21ο αιώνα, όπου όλοι μπορούμε να είμαστε μέτοχοι.

Βιβλιογραφία

Μπαντιμαρούδης. Φ. Πολιτιστική Επικοινωνία: Οργανισμοί, Θεωρίες, Μέσα  Αθήνα Εκδόσεις Κριτική

Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης στην Εκπαίδευση

Πλεονεκτήματα/δυνατότητες και εφαρμογές

του Νικόλαου Αρτέμη

Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ) χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο στις μέρες μας. Κυρίως οι νέοι, ιδιαίτερα οι μαθητές, τα χρησιμοποιούν πολύ συχνά κάνοντάς τα μέρος της καθημερινότητάς τους. Η πραγματικότητα αυτή δεν πρέπει να μας φοβίζει. Αντίθετα, επιβάλλεται να τη διαχειριστούμε ώστε να εντάξουμε τα ΜΚΔ στην εκπαιδευτική διαδικασία με ευεργετικές συνέπειες για την προσφερόμενη εκπαίδευση.

Πλεονεκτήματα/δυνατότητες
Επιγραμματικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα ΜΚΔ προσφέρουν τα ακόλουθα πλεονεκτήματα σε σχέση με την εκπαιδευτική διαδικασία:
·     - Ενθαρρύνουν περισσότερους μαθητές να συμμετέχουν ενεργά λόγω της προσιτής και «ημι-επίσημης» ατμόσφαιρας που δημιουργούν.
·         - Διευκολύνουν την ομαλότερη και αποδοτικότερη ροή του μαθήματος. 
·         - Ενισχύουν την κοινωνικότητα και την αλληλεπίδραση μεταξύ μαθητών και καθηγητών.  
·         - Συμβάλλουν στην ανάπτυξη από μέρους των μαθητών δεξιοτήτων και γνώσεων σχετικών με τις νέες τεχνολογίες (απαραίτητο προσόν στο σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον).
·    - Δίνουν τη δυνατότητα η διδασκαλία και η μάθηση να συμβαίνουν σε χρόνο και τόπο βολικό για μαθητές και καθηγητές.
·     - Επιτρέπουν σε μαθητές και διδάσκοντες μεγαλύτερη πρόσβαση σε πληροφορίες και απεριόριστες δυνατότητες έρευνας[C2] .
·         -Δίνουν την ευκαιρία στους μαθητές για συμμετοχή σε online κοινότητες, με τις οποίες ταιριάζουν ως προς το πεδίο ενδιαφερόντων (ανταλλαγή απόψεων, ιδεών, γνωριμία με διαφορετικούς τρόπους σκέψης, διαφορετικές θεωρήσεις, άλλους πολιτισμούς).  
·   - Δίνεται η ευκαιρία σε άτομα με ειδικές δεξιότητες στην ίση συμμετοχή τους σε εκπαιδευτικές διαδικασίες.

Εφαρμογές
Ενδεικτικά ακολουθούν εφαρμογές της χρήσης των ΜΚΔ στην εκπαιδευτική διαδικασία.
·         - Διάλεξη, σημειώσεις και επιπλέον εκπαιδευτικό υλικό διαθέσιμο on-line.
·      - Διατύπωση ερωτήσεων/αποριών στον «τοίχο» του εργαλείου από τους μαθητές και απάντηση από τον καθηγητή, η οποία θα είναι διαθέσιμη σε όλους.
·         - Διαμοιρασμός επιπλέον εκπαιδευτικού υλικού και πηγών από τους μαθητές.
·         - Ανακοινώσεις σχετικά με το μάθημα και σχόλια για τις εργασίες που ανατέθηκαν.
·         - Δυνατότητα για συντονισμό και μεγαλύτερη αποδοτικότητα σε περιπτώσεις ομαδικών εργασιών.
·         -Δημιουργία ηλεκτρονικής σχολικής εφημερίδας - blog , όπου αρθρογραφούν μαθητές και καθηγητές.
·         - Συνεργασία με μαθητές άλλων σχολείων, εσωτερικού και εξωτερικού.
·  - Επαφή των μαθητών με την επιχειρηματική δραστηριότητα και με μελλοντικές ευκαιρίες απασχόλησης.
·         - Επαφή και συνεργασία με γονείς για πληροφόρηση και αντιμετώπιση προβλημάτων.

Τεχνολογικός Αλφαβητισμός
Χωρίς να παραγνωρίζονται ή να υποβαθμίζονται οι κίνδυνοι από τη χρήση των ΜΚΔ (υποβάθμιση της διαπροσωπικής επικοινωνίας, κακή ποιότητα διαπροσωπικών σχέσεων,  κοινωνική απομόνωση) είναι σημαντικό για τους μαθητές και θα έχει ευεργετικές συνέπειες, όχι μόνο σε σχέση με τις γνώσεις τους, αλλά και με τη συμπεριφορά τους, να συνδέσουν το σχολικό με το προσωπικό τους περιβάλλον, να προετοιμαστούν για την κοινωνία της διά βίου μάθησης και να γνωρίσουν τον αποκαλούμενο «τεχνολογικό αλφαβητισμό» μέσα από τις δομές του σχολείου.

Αν ο μαθητής, με την καθοδήγηση των καθηγητών του, επιτύχει να διαχωρίσει την παιδαγωγική από την προσωπική χρήση εφαρμογών κοινωνικής δικτύωσης και να αντιληφθεί ότι υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αριθμός ανθρώπων στον κόσμο που χρησιμοποιούν με σοβαρότητα αυτές τις εφαρμογές κι όχι μόνο για διασκέδαση ή για «κοινωνικοποίηση», θα έχουμε σαν κοινωνία κάνει ένα σπουδαίο βήμα για τη αναβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Ανισότητα των δύο φύλων στις Διεθνείς Σχέσεις

της Δήμητρας Μαζαράκη



Σύμφωνα με τους Peterson and Runyan, οι γυναίκες βρίσκονται σε μειονεκτική θέση έναντι των ανδρών: 1% της παγκόσμιας ιδιοκτησίας ανήκει σε γυναίκες,  5% των αρχηγών κρατών και υπουργών παγκοσμίως είναι γυναίκες,  κατά 60% συνεισφέρουν οι γυναίκες στις εργατοώρες παγκοσμίως, εισπράττοντας το 10% του εισοδήματος,  60% των αναλφαβήτων παγκοσμίως είναι γυναίκες, καθώς επίσης γυναίκες αποτελούν το 80%  των προσφύγων.

Παρόλο που στη Δύση δεν υπερισχύει η αντίληψη κατωτερότητας των γυναικών  και οι διαφορές  σχετίζονται  με την ανισότητα των δύο φύλων  (το φύλο ως κοινωνικά επίκτητες συμπεριφορές και προσδοκίες που διαχωρίζουν τον ανδρισμό από την θηλυκότητα), η ιδέα  ότι ζούμε σε ένα κόσμο που λειτουργεί με φυλετικά κριτήρια είναι κυρίαρχη. Σε αυτόν  τον κόσμο αξίες που σχετίζονται με τον ανδρισμό (ορθολογισμός, ενέργεια, ισχύς) έχουν μεγαλύτερη σημασία από εκείνες  που σχετίζονται με την θηλυκότητα (συναισθηματισμός, παθητικότητα, αδυναμία). Το εν λόγω γεγονός οδηγεί σε μια φυλετική ιεραρχία και τελικά σε ένα  σύστημα ισχύος, στο οποίο οι άνδρες υπερέχουν έναντι των γυναικών, κάτι που αποδεικνύεται και από τα διάφορα στατιστικά στοιχεία.

Ακόμα και σήμερα, η εργασία των ανδρών είναι πιο προβεβλημένη και καλοπληρωμένη από αυτή των γυναικών, η οποία σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει  εν κρυπτώ αλλά και χωρίς αμοιβή.
Το θέμα της προσέγγισης του φύλου έχει απασχολήσει τη διεθνή πολιτική και τις διεθνείς σχέσεις. Γίνονται προσπάθειες να αναδειχθούν οι ανισότητες και να εξηγηθεί το πώς  η λειτουργία του διεθνούς πολιτικού και οικονομικού συστήματος τις αναπαράγει και διαιωνίζει τη δυσμενή θέση των γυναικών.

Δυστυχώς, οι  πολιτικές οικονομικής ανάπτυξης και οι διαρθρωτικές προσαρμογές που προωθούν οι διεθνείς οργανισμοί, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ, σε συνδυασμό με τις μεταβολές  στον διεθνή καταμερισμό εργασίας, προωθούν μια αυξανόμενη "γυναικοποίηση της φτώχειας". Η οργάνωση της διεθνούς κοινωνίας ωθεί στην εκμετάλλευση του γυναικείου φύλου, μέσα από την ελάχιστα αμειβόμενη και σκληρή εργασία στον αναπτυσσόμενο κόσμο, την εσωτερική μετανάστευση και τον σεξοτουρισμό.

Οι  διακρίσεις των φύλων, δυστυχώς, δεν υπάρχουν μόνο στον αναπτυσσόμενο κόσμο αλλά και στον ανεπτυγμένο.

Διακρίσεις φύλου και ασφάλεια κρατών

Σύμφωνα με τη θεωρία του κινήματος  του ριζοσπαστικού φεμινισμού,  η ρεαλιστική ιδέα της ασφάλειας - που βασίζεται στην ένοπλη άμυνα των κρατών στο πλαίσιο της διεθνούς αναρχίας-   αποτελεί ανδρικό τρόπο σκέψης και υποκρύπτει τη συνεχιζόμενη ύπαρξη μιας φυλετικής ιεραρχίας στη διεθνή πολιτική.

Οι έννοιες του πολέμου και της ειρήνης προσεγγίζονται μέσα από το φύλο και τα συμπεράσματα που προκύπτουν δεν είναι κολακευτικά για τη θέση της γυναίκας:
Στον χώρο του στρατού οι περισσότερες δραστηριότητες που σχετίζονται με τον πόλεμο, την αντιπαράθεση και την άσκηση εξωτερικής πολιτικής αποτελούν τομέα σχεδόν αποκλειστικής ευθύνης των ανδρών και λαμβάνουν χώρα σε ένα επίπεδο που κυριαρχείται από ανδρικές αξίες και πρότυπα.

Οι γυναίκες καταλαμβάνουν περιορισμένες θέσεις και ρόλους σε διάφορες δραστηριότητες που 
σχετίζονται με τις συγκρούσεις και τον πόλεμο, όπως εργάτριες στην πολεμική βιομηχανία, διπλωματικοί σύζυγοι, ιερόδουλες σε στρατιωτικές βάσεις. Οι γυναίκες  ανήκουν συνήθως στον άμαχο πληθυσμό και αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των προσφύγων, παρόλο που ο πόλεμος δεν είναι μια δραστηριότητα που περιορίζεται ή ασκείται αποκλειστικά από άνδρες.

Ο ριζοσπαστικός φεμινισμός δεν υπήρξε το μοναδικό κίνημα. Φιλελεύθερος φεμινισμός, μαρξιστικός φεμινισμός,  σοσιαλιστικός φεμινισμός, είναι όλα κινήματα που προσπαθούν να εντοπίσουν τις αιτίες ύπαρξης των  ανισοτήτων των δύο φύλων με βάση τις θεωρίες που πρεσβεύουν και προσπαθούν να δώσουν λύσεις μέσα από αυτές.

Η συνεχιζόμενη ύπαρξη των ανισοτήτων βοηθά να διαφανεί  η ανάγκη  για αναθεώρηση κάποιων εννοιών όπως αυτών της ισχύος, τις ασφάλειας και της εθνικής κυριαρχίας, προς μια πιο μεταθετικιστική προσέγγιση, εφόσον  η βίαιη αντιπαράθεση υπάρχει και εκτός του διεθνούς επιπέδου,  στο εσωτερικό επίπεδο ως καταπίεση που υφίστανται οι γυναίκες από πολιτικές και οικονομικές δομές.


Πηγή: Peterson, V.S. & Runyan, A.S. (1993). Global Gender Issues. Boulder: Westview Press

Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης & Στρατιωτικές Επιχειρήσεις

του Κωνσταντίνου Γράψα

Η ψηφιακή εποχή και η άνοδος της τεχνολογίας των τηλεπικοινωνιών και των ΜΜΕ έδωσαν νέα εργαλεία για την εκτέλεση της προπαγάνδας, της συλλογής πληροφοριών και των ψυχολογικών επιχειρήσεων. Πλέον, η ανταλλαγή πληροφοριών και η δυνατότητα αποστολής ενός μηνύματος, έτσι ώστε να φθάσει σε όσο το δυνατόν περισσότερους αποδέκτες, δεν προϋποθέτει ιδιαίτερα τεχνικά μέσα. Αρκεί ένας υπολογιστής ή ένα «έξυπνο» κινητό τηλέφωνο με πρόσβαση στο Διαδίκτυο, ένας ή παραπάνω λογαριασμοί σε δημοφιλή ΜΚΔ και μια στοιχειώδης γνώση της χρήσης τους. Τα ΜΚΔ, λόγω της διεισδυτικότητάς τους σε ποικίλες κοινωνικές ομάδες, παίζουν έναν ουσιαστικό ρόλο στον τρόπο συμπεριφοράς και αντίληψης των πραγμάτων δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Αυτές οι δυνατότητες τα καθιστούν αντικείμενο μελέτης και αξιοποίησης από τις κυβερνήσεις, τις υπηρεσίες πληροφοριών και τις Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ) των κρατών.
            Αρχικά, οι ΕΔ είτε τα αγνόησαν είτε τα αντιμετώπισαν με σκεπτικισμό, ενώ δεν δίστασαν σε κάποιες περιπτώσεις, να απαγορεύσουν τη χρήση τους. Ωστόσο σήμερα, οι ΕΔ των διαφόρων χωρών, προσαρμοζόμενες στα δεδομένα της εποχής, τα χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο, υποστηρίζοντας ένα ευρύ φάσμα στρατιωτικών επιχειρήσεων, όπως οι Ψυχολογικές Επιχειρήσεις (Psychological OperationsPsyOps), η συλλογή πληροφοριών από ανοιχτές πηγές (Open Source Intelligence - OSInt) και η κατασκοπεία του κυβερνοχώρου[1] (cyber espionage).
            Τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί από τους αντίστοιχους οργανισμούς των κρατών ειδικές ομάδες κυβερνοπολέμου[2] αλλά και χρήσης των ΜΚΔ. Σκοπός τους είναι η ανάλυση, η αντιμετώπιση και η προβολή απειλών σε σχεδόν πραγματικό χρόνο. Παραδείγματα τέτοιων ομάδων μπορούμε να συναντήσουμε στις ΕΔ των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ πρωτοπόρο σ’αυτόν τον τομέα είναι το Ισραήλ. Οι ομάδες αυτές πολύ γρήγορα έδειξαν την αξία τους και πλέον χρησιμοποιούνται ευρύτατα τόσο σε ειρηνική όσο και πολεμική περίοδο.



[1] Ο Κυβερνοχώρος είναι ένα παγκόσμιο πεδίο (global domain) εντός του πληροφοριακού περιβάλλοντος αποτελούμενος από ένα δίκτυο αλληλοεξαρτώμενων και διασυνδεδεμέ­νων υποδομών πληροφοριακής τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένου του Διαδικτύου, των δικτύων τηλε­πικοινωνιών, συστημάτων πληροφορικής, και ενσωματωμένων επεξεργαστών (proces-sors) και ελεγκτών (controllers).
[2] Κυβερνοπόλεμος (Cyberwarfare ή Cybernetic war ή Cyber war): Η χρήση δυνατοτήτων στο πεδίο του Κυβερνοχώρου (κυβερνοδυνατότητες) για την εκδήλωση επιθέσεων εναντίον κάποιου αντιπάλου με σκοπό την επίτευξη στρατιωτικών αντικειμενικών σκοπών ή αποτελεσμάτων μέσα στον Κυβερνοχώρο ή μέσω αυτού σε άλλους στόχους. Ο Κυβερνοπόλεμος έχει την έννοια του πολέμου ο οποίος διεξάγεται στον κυβερνοχώρο. Ένας άλλος όρος ο οποίος απαντάται συχνά στη διεθνή αρθρογραφία - βιβλιογραφία είναι ο όρος «αθόρυβος πόλεμος».

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Το δημοψήφισμα Ερντογάν: Μια επιχειρησιακή πράξη πολιτικής ενδυνάμωσης του Ισλάμ.

της Κατερίνας Σαλαβούρα, μεταπτυχιακής φοιτήτριας του ΜΠΣ Επικοινωνία και Νέα Δημοσιογραφία του ΑΠΚΥ

Η νίκη Ερντογάν δεν πρέπει να μας εκπλήσσει, αφού είναι αποτέλεσμα μιας ρητορικής λαϊκισμού και εκφοβισμού που εφαρμόστηκε από το πραξικόπημα του  Ιουλίου 2016 στην Τουρκία μέχρι και το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου 2017. Επίσης, στο πλαίσιο της συστημικής προσέγγισης, δεν εκπλήσσει και το αποτέλεσμα υπέρ του Ναι στην Τουρκία, δίνοντας έστω και οριακό προβάδισμα με ποσοστό 51,3% στον Ερντογάν. Οι πολιτικές πρακτικές φαίνεται να αποκτούν μια παγκοσμιοποιημένη διάσταση, αφού αποδεικνύεται ότι τόσο στη Δύση, όσο και στην Ανατολή η πολιτική ρητορική στήνεται πάνω στην έννοια του φόβου και του ρίσκου, στο εμείς και οι άλλοι και επομένως στην αυστηρή διχοτόμηση των κοινωνιών.  Εξετάζοντας το τι συνέβη στο βρετανικό δημοψήφισμα υπέρ του Brexit, αλλά και στις Αμερικάνικες Εκλογές το έτος που πέρασε, βλέπουμε ότι το αποτέλεσμα και στην περίπτωση της Δύσης αποδεικνύει μια πολιτική τάση συντηρητισμού που αντιστρατεύεται τη φιλελευθεροποίηση των δημοκρατικά οργανωμένων κοινωνιών. Ενώ, στην περίπτωση της Τουρκίας υπάρχει και το επιπρόσθετο στοιχείο της τάσης του ακραίου αυταρχισμού.

Αυτό που χρήζει την προσοχή μας και στις τρεις περιπτώσεις είναι η ήττα των αστικών στρωμάτων και των ψηφοφόρων με υψηλό μορφωτικό επίπεδο και κοινωνικό στάτους από τους ψηφοφόρους της περιφέρειας, που έχουν χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και αισθάνονται αποκλεισμένοι από τις σαρωτικές οικονομικές πολιτικές σε παγκόσμιο επίπεδο. Στην περίπτωση της Τουρκίας η περιφέρεια και τα κατώτερα κοινωνικά στρώματά της που είχαν λάβει κάποιες παροχές και οικονομική ενίσχυση φαίνεται πως ήσαν αρκετές για να ενδυναμώσουν την ψήφο της περιφέρειας υπέρ του Ναι, παρά το γεγονός ότι οι πρακτικές Ερντογάν το τελευταίο χρονικό διάστημα υπονόμευσαν τα ελάχιστα δημοκρατικά στοιχεία του συστήματος και τα δικαιώματα των πολιτών. Το αφήγημα μιας Ισλαμικής Τουρκίας ήταν αυτό που πυροδότησε το θρησκευτικό αίσθημα των ψηφοφόρων της Κεντρικής και Ανατολικής Τουρκίας, ανθρώπων με περιοριστική αντίληψη του κόσμου και της πολιτικής, ανθρώπων με θρησκευτική εσωστρέφεια και φόβο.

Κοντά στις υποσχέσεις Ερντογάν για μια ισχυρή Τουρκία, μέσω των μεταρρυθμίσεων που εισηγήθηκε για το Σύνταγμα, η ρήξη του με τη Δύση και κυρίως με την Ευρωπαϊκή Ένωση ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου για μια ανοικτή αντιπαράθεση μαζί της και σε ένα επίπεδο πολιτισμικό. Η Τουρκία του Ερντογάν είναι η Τουρκία του Αναγεννημένου Ισλάμ που ισχυροποιεί τη θέση της έναντι της ορθόδοξης Δύσης σε μια εποχή που η τρομοκρατία με θρησκευτικές αναφορές βρίσκεται σε έξαρση και το προσφυγικό αποτελεί αγκάθι για τις σχέσεις Ε.Ε και Τουρκίας. Η διαμόρφωση μιας ισχυρής επιχειρηματικής τάξης ισλαμικών καταβολών και πεποιθήσεων απέκτησε μεγάλη επιρροή στα σημαντικά αστικά κέντρα της Τουρκίας έναντι των υπερασπιστών αστών της Κεμαλικής Τουρκίας και ήταν αποφασισμένη να παγιώσει την πολιτική της δύναμη στο πλευρό του Ερντογάν. Σε αυτή την περίπτωση, το πολιτικό Ισλάμ έρχεται για να διαμορφώσει μια νέα σχέση ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση και να διεκδικήσει το χαμένο γόητρό του μετά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Α. Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Μένει να διερευνηθεί αν το δημοψήφισμα στην Τουρκία θα αλλάξει τον ρου της ιστορίας της και την πολιτική θέση της Τουρκίας απέναντι στους Δυτικούς και αν οι Δυτικοί από την πλευρά τους θα κληθούν να διαχειριστούν μια πολυπλοκότητα σχέσεων που δεν θα είναι αμιγώς πολιτικές και οικονομικές, αλλά θα σκιάζονται σκόπιμα από το θρησκευτικό αφήγημα του Ερντογάν. Άλλωστε η εκκοσμίκευση της Τουρκίας και η πορεία της οικονομίας της προς την καπιταλιστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια στηρίχθηκε σε μια διαδικασία συναίνεσης και δράσης από τον Ταγίπ Ερντογάν που εμπεριείχε το Ισλάμ ως δυναμική συνιστώσα της.

Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Τρελοί οικονομικοί δείκτες!

του Βασίλη Σωτηρόπουλου


Το φως από τα φωτιστικά έλουζε το μοντέρνο, ψηλοτάβανο γραφείο, σε αντίθεση με το βαθύ σκοτάδι που επικρατούσε στο υπόλοιπο κτήριο. Όλοι είχαν σχολάσει προ πολλού, αλλά όχι οι άνθρωποι του Μάρκετινγκ της εταιρείας. Ο προϊστάμενος του τμήματος μόλις είχε πάρει εντολή να μελετήσει τους οικονομικούς δείκτες στην αγορά. Αντί να αναθέσει στους υφισταμένους να μελετήσουν ατελείωτους δείκτες, αναλύσεις και εκθέσεις ειδικών, αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικό, κάτι πρωτότυπο. «Μαρία πάρε την μεζούρα και μέτρα στα μαγαζιά το μήκος της γυναικείας φούστας», είπε. «Eσύ, Γιώργο, μέτρα το πάχος  των γραβατών που πουλιούνται στα καταστήματα», συνέχισε και, τέλος, «Εσύ, Νίκο, μάθε αν αυξήθηκαν οι πωλήσεις οικογενειακών τάφων στην Αθήνα!».

Τρίβετε τα μάτια σας από την έκπληξη; Θεωρείτε ότι ο μάνατζερ τρελάθηκε ή ότι ο αρθρογράφος γράφει ασυναρτησίες; Όχι και πάλι όχι. Σύμφωνα με τους συντάκτες του Business Insider[1] υπάρχει μια σειρά από ασυνήθιστους δείκτες που δείχνουν την πραγματική κατάσταση μιας οικονομίας.

Το μήκος της γυναικείας φούστας, οι πωλήσεις Άρλεκιν, οι πωλήσεις κραγιόν, ο αριθμός των κροκοδείλων στην Αμερική, αλλά και μια σειρά άλλοι δείκτες δείχνουν αν μια οικονομία αναπτύσσεται η βυθίζεται σε ύφεση.

Πολλοί από αυτούς τους δείκτες έχουν οικονομικό υπόβαθρο. Ποιος μπορεί να ξοδεύει σε πολυτελή αγαθά σε περιόδους κρίσης; Οι πωλήσεις μπύρας σε μπαρ μειώνονται πολύ. Στη Ιαπωνία, όταν υπάρχει οικονομική ύφεση, οι γυναίκες ξοδεύουν λιγότερα για τον καλλωπισμό τους και γι’ αυτό τον λόγο κόβουν τα μαλλιά τους κοντύτερα. Άλλοι πάλι δείκτες είναι ψυχολογικοί. Η αύξηση του μήκους του τακουνιού, η αύξηση των πωλήσεων των Άρλεκιν και των κραγιόν, οφείλεται στο γεγονός ότι τα συγκεκριμένα είδη κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται καλύτερα σε περιόδους οικονομικής κρίσης.

Άλλοι  δείκτες πάλι είναι πρακτικοί. Όταν οι δουλειές σπανίζουν, όλοι θέλουν να πείσουν ότι εργάζονται σκληρά και είναι αφοσιωμένοι στην δουλειά. Έτσι αυξάνονται οι πωλήσεις γραβάτας!

Κάθε φορά, λοιπόν, που θα θελήσετε να υλοποιήσετε ένα σχέδιο Στρατηγικής Επικοινωνίας και θέλετε να κατανοήσετε το οικονομικό περιβάλλον, μην τρέχετε πίσω από αναλύσεις, διαγράμματα, καμπύλες ζήτησης. Ίσως μια ματιά στο ύψος του γυναικείου τακουνιού, μια βόλτα στα καταστήματα που πωλούν καλλυντικά, μια αναζήτηση στις αγγελίες για πωλήσεις τάφων να σας δώσουν όλες τις απαντήσεις!



[1] http://www.newsbeast.gr/weekend/arthro/775675/treloi-oikonomikoi-deiktes-pou-faneronoun-tin-pragmatiki-oikonomia?ref=rel